Nawracający charakter zaburzeń

Brak komentarzy do Nawracający charakter zaburzeń

Analizując wyniki badań autorzy wysuwają wniosek, że odcinek bezzwojowy nie jest miejscem wytwarzania esterazy acetylocholinowej, natomiast drogą nie znanych dotąd mechanizmów może stymulować nadprodukcję tego enzymu w wątrobie (53).

Mimo dokładnych i wielokierunkowych badań patofizjologia zaburzeń czynności jelita w chorobie Hirschsprunga pozostaje nadal niezupełnie rozwiązanym problemem. Wiele pozostaje do wyjaśnienia, aby wytłumaczyć przerywany, okresowo

nawracający charakter zaburzeń oraz fakt, że ciężkość objawów nie zawsze zależy od długości odcinka bezzwojowego. Niektórzy autorzy sugerowali, że stan skurczowy jelita może być wynikiem jednoczesnego braku nerwów współczulnych, które w warunkach prawidłowych powodują zwiotczenie jelita drogą hamowania uwalniania acetylocholiny przez norepinefrynę. Badania histochemiczne enzymów wykazały raczej rozrost układu adrenergicznego, wyrażający się wzrostem stężenia norepinefryny w badanych wycinkach. W prawidłowym jelicie stężenie to wynosi średnio 711 [?g/g suchej substancji, podczas gdy w odcinku bezzwojowym średnio – 1847, a więc prawie trzykrotnie więcej. Przyczyna braku zdolności wywołania zwiotczenia błony mięśniowej i przeciwdziałania pobudzeniu ruchowemu pod wpływem układu choli- nergicznego, mimo wzrostu stężenia norepinefryny, jest nadal nie znana. Baum- garten wiąże to zjawisko z bezpośrednim działaniem włókien adrenergicznych na błonę mięśniową jelita (50, 59).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *