U dzieci z okrężnicą olbrzymią

Brak komentarzy do U dzieci z okrężnicą olbrzymią

U dzieci z okrężnicą olbrzymią istnieje szczególna predyspozycja do powstania zespołu zatrucia wodą, z uwagi na dużą powierzchnię błony śluzowej, przez którą szybko może się wchłonąć znaczna ilość płynu. Resorpcję zwiększa utrudnienie wydalania wprowadzonego roztworu przez odcinek bezzwojowy i wynikające stąd zwiększone ciśnienie w świetle jelita, wzmagane intensywną perystaltyką. Nasilenie objawów zależy od ilości podanej wody.

Leczenie polega na dożylnym wstrzykiwaniu płynów hipertonicznych, jak 15% roztwór mannitolu (5-10 ml/kg m.c.) lub 10% roztwór NaCl, w celu zwiększenia osmolarności płynu zewnątrzkomórkowego i umożliwienia wstecznej dyfuzji wody z komórki.

Najcięższym powikłaniem, występującym u 20-30% niemowląt już w ciągu pierwszych ^kilku tygodni życia lub później jest enlerocolilis. W patomechanizmie tego groźnego stanu główną rolę odgrywa niedrożność. Rozciągnięcie jelita ze wzmożeniem ciśnienia w świetle pętli powyżej odcinka bezzwojowego prowadzi do upośledzenia krążenia krwi w naczyniach włosowatych ściany jelita. Niedokrwienie błony śluzowej powoduje zmniejszenie wydzielania śluzu przez komórki kubkowe i wzrost wydzielania mukosubstancji siarczanowych, zmniejszając mechanizmy ochronne błony śluzowej. Dodatkową rolę może odgrywać niedobór immunoglobu- liny A, spowodowany niedojrzałością układu odpornościowego jelita u noworodka i brakiem komórek plazmatycznych, wytwarzających immunoglobulinę w błonie śluzowej. Staje się wówczas możliwa nie tylko penetracja bakterii i wirusów w obręb ściany jelita, ale również absorpcja dużych cząsteczek antygenowych i toksyn do krążenia. Być może na tym tle rozwijają się reakcje toksyczno-wstrząsowe lub autpimmunizacja (1, 46, 70).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *